Kickboxing – czym jest i na czym polega trening kickboxingu

0
511

Kickboxing (lub kick-boxing) to jeden z najbardziej czytelnych i przejrzystych sportów walki łączących kopnięcia i ciosy bokserskie. Walki w tej formule odbywają się w ringu lub na macie, co dodatkowo zwiększa przejrzystość wydarzeń dla widzów, gdy ci zasiadają na hali.

Skupmy się na korzyściach z trenowania kickboxingu od strony osoby ćwiczącej. Każda odmiana kickboxingu, nieważne czy to formuła ringowa (K-1 lub Full Contact) czy planszowa (semi contact, kick light) rozwija całe ciało. Z uwagi na szeroki wachlarz technik zarówno uderzanych jak i kopanych, sport ten rozwija koordynację ruchową w sposób nieosiągalny dla innych dyscyplin.

Kickboxing – podstawy

Patrząc na podstawy to trening kickboxingu niewiele różnią się od treningów karate, taekwondo czy boksu. Mimo faktu, że dyscyplina to rozwijała się równolegle w Ameryce Północnej i w Azji, zostały w niej połączone najlepsze elementy ze sportów takich jak: boks, karate oraz Muay Thai (inaczej boks tajski, tradycyjna tajska sztuka walki). W kickboxingu akcje bokserskie są bardzo podobne do tych z klasycznego boksu, kopnięcia do tych z karate, a kopnięcia kolanami zostały niemalże wprost przeniesione z boksu tajskiego.

Mimo ogromnych podobieństw do wymienionych sportów walki, decydując się trenować kickboxing należy mieć na uwadze, że nie można wprost przenieść umięjętności z treningów karate czy nawet Muay Thai na kickboxing.

Stopnie i pasy w kickboxingu

W Polsce istnieje kilka ciał sankcjonujących kickboxing i największym (jedynym uznawanym przez Ministerstwo Sportu i Turystyki) jest Polski Związek Kickboxingu (PZKB). Zrzesza on kluby i zawodników z całej Polski, a także organizuje zawody amatorskie różnej rangi, na których zrzeszeni zawodnicy mogą rywalizować. Z uwagi na największy zasięg działania niżej opiszemy stopnie zawodnicze oraz instruktorskie opierając się na regulaminach PZKB.

W kickboxingu, podobnie jak w BJJ, zawodnicy mogą zdobywać stopnie, które jeszcze do niedawna były symbolizowane przez kolorowe pasy wiązane na spodniach. Poza stopniami honorowymi należy wyróżnić trenerskie i zawodnicze. Stopnie honorowe nadaje się uznaniowo i nie podlegają one egzaminowaniu jak pozostałe dwa rodzaje. Stopnie trenerskie PZKB (instruktorskie) w kickboxingu zdobywa się egamiaując innych, kolekcjonując osiągnięcia sportowe oraz zdając egzamin techniczny. Ogólnie przyjętą zasadą jest to, że trener (instruktor) powinien posiadać wyższy stopnień niż jego podopieczni (zawodnicy).

Stopnie zawodnicze (szkoleniowe) wraz z kodem kolorystycznym pasów (źródło):

  • 10.stopień uczniowski – biały pas
  • 9. stopień uczniowski – biały pas z żółtym zakończeniem pasa
  • 8. stopień uczniowski – żółty pas
  • 7. stopień uczniowski – żółty pas z pomarańczowym zakończeniem pasa
  • 6. stopień uczniowski – pomarańczowy pas
  • 5. stopień uczniowski – zielony pas
  • 4. stopień uczniowski – niebieski pas
  • 3. stopień uczniowski – brązowy pas z niebieskim zakończeniem pasa
  • 2. stopień uczniowski – brązowy pas
  • 1. stopień uczniowski – brązowy pas z czarnym zakończeniem pasa

Zgodnie z regulaminem PZKB, aby wystartować w zawodach w formule o ograniczonym kontakcie (semi, light contact) zawodnik musi posiadać minimum 7 stopnień uczniowski. W przypadku zawodów w formułach twardych (K-1, low kick, Full Contact) wymagany jest minimum 5 stopień uczniowski (źródło).

Kickboxing i stopnie uczniowskie – egzamin

Trenując kickboxing nie musimy podchodzić do egzaminów na stopnie uczniowskie ani rywalizować na imprezach regionalnych czy ogólnopolskich. Jeśli ktoś ma chęć trenować czysto rekreacyjnie to nic nie stoi na przeszkodzie, jednak często element rywalizacji wkrada się po kilku miesiącach trenowania na tyle mocno, że trenujący chcą się sprawdzać nie tylko na sparingach w klubie.

Aby otrzymać promocję na wyższy stopień uczniowski należy przystąpić do egzaminu, który składa się z: testu technicznego, karczowania, walki oraz testu sprawnościowego. Przykładowa rozpiska wymagań na piąty stopień uczniowski (źródło):

5 STOPIEŃ UCZNIOWSKI – ZIELONY PAS

  1. Test techniczny
    1. Techniki
      1. Kopnięcie w tył tylną nogą
      2. Cios tylną ręką z dołu – hak
      3. Kopnięcie boczne tylną nogą w głowę
      4. Obrony przed ciosami ręcznymi z dołu (osłony przedramieniem, dłonią, odskok, odejście)
      5. Kopnięcie zahaczające tylną nogą w głowę
      6. Kopnięcie zahaczające przednią nogą w głowę
      7. Kopnięcie frontalne przednią nogą w przód w głowę przez dostawienie nogi zakrocznej
      8. Kopnięcie boczne przednią nogą w głowę przez dostawienie nogi zakrocznej
      9. Kopnięcie sierpowe przednią nogą w głowę przez dostawienie nogi zakrocznej
    2. Kombinacje technik (przykłady)
      1. Kombinacje wymagane na niższe stopnie – wybór wg uznania komisji egzaminacyjnej
      2. Przedni prosty / tylne kopnięcie zahaczające
      3. Przedni prosty / tylny hak (dół) / przedni hak (góra)
      4. Przednie kopnięcie boczne / kopnięcie sierpowe (dół – góra)
      5. Przednie kopnięcie sierpowe – przednie kopnięcie w bok (góra – dół)
      6. Przednie kopnięcie frontalne / tylne kopnięcie w tył – 360
      7. Przednie kopnięcie w bok / tylne kopnięcie w tył – 360 / cios grzbietem pięści / tylny prosty
      8. Przedni prosty / tylny prosty / przedni hak – odskok (góra – góra – dół)
      9. Przednie kopnięcie boczne – przednie kopnięcie sierpowe (dół – góra)
      10. Przednie kopnięcie sierpowe – przednie kopnięcie zahaczające (dół – góra)
      11. Przednie kopnięcie w bok – przednie kopnięcie zahaczające (dół – góra)
    3. Test techniczny z partnerem
      1. A: przednie kopnięcie okrężne – O: zejście – obejście z przednim prostym
      2. A: tylne kopnięcie okrężne – O: zejście w bok z zasłoną / tylny prosty (dół)
      3. A: tylny prosty (dół) – O: zbicie przednim przedramieniem / tylny sierpowy / przedni hak
      4. A: przedni sierpowy – O: unik rotacyjny / przedni cios grzbietem pięści / przednie kopnięcie zahaczające
      5. A: przedni prosty (góra) / tylny hak (dół) – O: tylne zbicie / przednia zasłona przedramieniem / tylny prosty
  2. Walka
    1. 3 x 2 minuty
  3. Test sprawnościowy
    1. 30 pompek zapaśniczych (pompka – wyprost ramion – mocny skłon tułowia)
    2. 20 wznosów obu nóg, wyprostowanych, w zwisie na drabinkach (na poziom pasa)

Trening kickboxingu – jak wygląda ? Jak się przygotować ?

Na pytanie Jak przygotować się do pierwszego treningu kickboxingu? instruktorzy często odpowiadają lakonicznie “weź wygodny strój do ćwiczeń, wodę i ręcznik, to wystarczy”. I w przypadku pierwszych treningów jest to prawda. Zaczynając przygodę ze sportami walki w ogóle nie musimy przejmować się sprzętem przez przynajmniej kilka pierwszych treningów.

Prawidłowe wprowadzenie do trenowania może odbywać się “na sucho”, przed lustrem i wyprowadzając ciosy w powietrze. Oczywiście są trenerzy, którzy niemal od razu zaczynają pracę w sprzęcie, ale tu nie ma reguły i każda metoda ma swoje plusy i minusy. Trenując dłużej bez sprzętu i przed lustrem o wiele bardziej skupimy się na technice i ruchu ciała, utrwalając sobie “surowy” prawidłowy wzorzec. Trenując niemal od początku z partnerem znacznie przyspieszamy naukę.

Trening kickboxingu z reguły dzieli się na:

  • rozgrzewkę
  • trening techniczny
  • sparingi
  • trening obwodowy
  • brzuszki/rozciąganie

Warto dodać, że w sportach walki, a więc także w kickboxingu, rozgrzewka ma na celu doprowadzenie trenujących do pierwszej “zadyszki”. Z uwagi na holistyczny wpływ treningów kickboxingu na ciało, musi ona dotyczyć wszystkich jego części, ale też pomóc nam w pracy nad kondycją.

W wielu klubach stosuje się zasadę, że sparingi oraz trening obwodowy (tzw. stacje) odbywają się w określone dni tygodnia. Rozgrzewka i rozciąganie/wzmacnianie brzucha to elementy najczęściej stałe na początku i końcu każdego treningu. Zależnie od stopnia zaawansowania grupy i okresu przygotowawczego do zawodów, kolejne elementy treningu będą się od siebie znacznie różniły. Sparingi na pewno nie powinny odbywać się dla bardzo początkujących uczestnikach zajęć. Praca na workach, sparingi zadaniowe, bieganie to kolejne elementy, które mogą pojawić się w trakcie trenowania kickboxingu.

Jak wybrać dobry klub kickboxingu ?

Choć aspekty takie jak warunki sanitarne, dojazd, wielkość sali i szatni mają znaczenie to najważniejszym aspektem decydującym o wyborze klubu kickboxingu powinien być zawsze trener lub osoba firmująca dane miejsce swoim nazwiskiem.

Sport ten, jak każdy sport walki, może mieć ogromny wpływ na nasze zdrowie, samopoczucie, pewność siebie i sprawność fizyczną.

Więcej o benefitach z trenowania kickboxingu przeczytasz tu.

Niestety nieprawidłowo prowadzony trening, źle dobierane obciążenia i brak odpowiedniej wiedzy, mogą mieć także negatywny wpływ na zdrowie trenujących. Wybierając klub, w którym chcecie rozpocząć swoją przygodę ze sportami walki, a w szczególności z kickboxingiem, zawsze weryfikujcie kto w nim prowadzi zajęcia i nie wstydźcie się zapytać o kompetencje trenera.

Nie można oceniać kompetencji trenera jedynie po wyżej przytoczonych stopniach, bo w wielu klubach w ogóle nie prowadzi się już egzaminów na pasy, jednak jest to jedno z kryteriów, na które można zwrócić uwagę. Kariera zawodnicza i osiągnięcia sportowe także nie są bez znaczenia, bo by walczyć i zdobywać laury trener sam musiał poświęcić się treningowi, a więc zna te wysiłki z autopsji. I pamiętajcie, że nawet jeśli główny trener nie prowadzi zajęć wszystkich grup, to jest bardzo duża szansa, że osoba to robiąca sama “wyszła z pod ręki” głównego trenera i prowadzi te zajęcia dokładnie tak samo jak on sam by to zrobił.

Na pewno warto przyjść na trening, nawet jeśli jeszcze nie jesteśmy ostatecznie zdecydowani by zacząć i spojrzeć na zajęcia grupy początkującej z boku. Wtedy najłatwiej ocenić, czy trener traktuje podopiecznych tak, jak sami chcielibyśmy być trenowani w klubie, jaka panuje w nim atmosfera i jacy ludzie trenują w nim kickboxing.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here